China

Wakhi

takođe: Wakhi Pamir

Pamirsko-iranski jezik koji se govori duž Vahanskog koridora gde se susreću Avganistan, Tadžikistan, Pakistan i Kina. Jedan od najarhaičnijih iranskih jezika; čuva crte staroiranskog izgubljene drugde.

Beijing Mandarin

takođe: Pekingese, Standard Mandarin (basis)

Pekinška varijanta mandarinskog i fonološka osnova standardnog kineskog (Pǔtōnghuà). Razlikuje se po snažnom erhua i oštro skraćenim slogovnim završecima.

Northeastern Mandarin

takođe: Dōngběi Huà

Mandarinski tri severoistočne provincije Kine oko Šenjanga i Harbina. Blizak standardnom mandarinskom, ali sa osobenom intonacijom i bogatim slengom.

Sichuanese Mandarin

takođe: Sìchuānhuà

Jugozapadna varijanta mandarinskog koja se govori u Sečuanu i Čongčingu. Primetno različita po tonovima i rečniku, govornicima standarda često samo delimično razumljiva.

Yunnan Mandarin

takođe: Yúnnánhuà

Jugozapadni mandarinski provincije Junan. Nosi snažan kontaktni uticaj susednih tibeto-burmanskih i tai-kadai jezika.

Guangzhou Cantonese

takođe: Canton Cantonese, Guǎngzhōuhuà

Kantonski Guangdžoua i šire delte Bisernoga reka. Istorijski prestižni kantonski; usko srodan hongkonškom kantonskom, ali sa osobenim rečnikom.

Taishanese

takođe: Toisanese, Hoisan-wa

Razilazna jue kineska varijanta iz oblasti Sze Yup u Guangdongu. Nekada dominantna varijanta u ranim kinesko-američkim zajednicama, naročito u San Francisku i Njujorku.

Inner Mongolian

takođe: Chakhar Mongolian, Southern Mongolian

Mongolski kineske Autonomne oblasti Unutrašnja Mongolija, sa centrom u Hohotu. Usko srodan halhi, ali pisan tradicionalnim vertikalnim mongolskim pismom i sa snažnim kontaktnim crtama iz mandarinskog.

Buryat

takođe: Buryat-Mongolian, Buryad

Severnomongolski jezik koji se govori u Republici Burjatiji u Rusiji, severnoj Mongoliji i delovima severoistočne Kine. Tradicionalni budistički književni jezik trans-bajkalskog regiona.

Oirat

takođe: Western Mongolian, Dörbed

Zapadnomongolski jezik koji se govori u zapadnoj Mongoliji (Hovd, Bajan-Olgi) i delovima Sinđijanga u Kini. Sestrinski sa kalmičkim, sa zasebnom pisanom tradicijom zasnovanom na Jasnom pismu (Todo Bichig).

Daur

takođe: Dagur

Razilazni mongolski jezik koji se govori u Hejlongđijangu i Unutrašnjoj Mongoliji u severoistočnoj Kini. Geografski izolovan od ostatka porodice i oblikovan dugim kontaktom sa mandžurskim i mandarinskim.

Uyghur

takođe: Uyghurche

Karluk turkijski jezik Sinđijanga u severozapadnoj Kini. Usko srodan uzbečkom; pisan pismom na persijsko-arapskoj osnovi i medij duge književne tradicije duž Puta svile.

Manchu

Tunguski jezik i istorijski dvorski jezik dinastije Ćing (1644–1912). Sada kritično ugrožen, sa samo šačicom maternjih govornika u Hejlongđijangu.

Evenki

Tunguski jezik domorodačkih zajednica koje uzgajaju irvase u centralnom i istočnom Sibiru i severnoj Kini. Geografski najraširenij tunguski jezik.

Nanai

takođe: Goldi

Tunguski jezik donjeg sliva Amura, koji se govori u Habarovskom kraju u Rusiji i susednoj Kini. Oko hiljadu govornika, svi stari.

Hmong

takođe: Miao

Klaster hmong-mien jezika koji se govore u visoravnima južne Kine, severnog Vijetnama, Laosa i Tajlanda. Odnošen u inostranstvo posle Vijetnamskog rata kroz hmong dijasporu u Sjedinjene Države, Francusku i Australiju.

Mien

takođe: Yao

Klaster hmong-mien jezika kojima govore narodi Jao u južnoj Kini i susednoj Jugoistočnoj Aziji. Sestrinska grana hmonga, sa oko 800.000 govornika u dijaspori.

Wu (Shanghainese)

takođe: Shanghai Wu, Shanghainese

Najveća vu kineska varijanta, koja se govori u Šangaju i donjem Jangceu. Drugi najveći sinitski jezik po broju govornika posle mandarinskog, dovoljno različit da bude međusobno nerazumljiv sa mandarinskim.

Min Nan (Hokkien)

takođe: Hokkien, Taiwanese

Najveća min kineska varijanta, koja se govori u Fuđijanu i na Tajvanu i u hokijenskogovornoj dijaspori jugoistočne Azije. Osnova tajvanskog hokijena i značajan doprinos singapurskom hokijenu.

Hakka

takođe: Kèjiā huà

Sinitski jezik koji se govori u džepovima južne Kine i Tajvana od strane hakka dijasporskih zajednica. Oko 35 miliona govornika, sa velikim zajednicama u Guangdongu, Fuđijanu i na Tajvanu.

Standard Tibetan

takođe: Lhasa Tibetan, Bhö-skad

Lhaski standard tibetanskog, koji se koristi u Tibetskoj autonomnoj oblasti Kine, delovima Sečuana, Ćinghaja i u tibetanskoj dijaspori. Glavni liturgijski jezik tibetanskog budizma vekovima.