Shami
Używany w Syrii, Libanie, Palestynie i Jordanii. Znany z miękkich spółgłosek i wspólnego słownictwa kulturowego.
Modern Standard Arabic
Znany także jako: MSA, Fuṣḥā, Literary Arabic, Standard Arabic
The codified supra-regional standard used across the Arab world in education, media, literature, and formal speech. Derived from Classical Arabic, it has no native speakers and no single regional home — it is acquired as a formal register layered above the spoken vernaculars. Cairo, as the historical center of Arabic publishing, broadcasting, and scholarship, serves as its conventional locus.EN
Chcesz aplikacji Modern Standard Arabic?
Głosuj i będziemy to priorytetyzować. Dialekty z największą liczbą głosów przesuwają się na mapie. Jeden głos na email.
Najczęściej zadawane pytania
Jakim językiem jest Modern Standard Arabic?
Modern Standard Arabic jest dialektem języka Arabski.
Gdzie mówi się w języku Modern Standard Arabic?
Modern Standard Arabic jest używany głównie w Egipt, Arabia Saudyjska, Irak, Maroko.
Z jakim regionem związany jest Modern Standard Arabic?
Modern Standard Arabic należy do regionu Middle East na DialectAtlas.
Czy Modern Standard Arabic jest znany pod innymi nazwami?
Tak — Modern Standard Arabic bywa też nazywany MSA, Fuṣḥā, Literary Arabic, Standard Arabic.
Jakie są inne dialekty języka Arabski?
Język Arabski obejmuje również Levantine Arabic, Egyptian Arabic, Gulf Arabic, Maghrebi Arabic, Iraqi Arabic, Sudanese Arabic, Yemeni Arabic, Hejazi Arabic, Najdi Arabic, Hassaniya Arabic, Chadian Arabic, Moroccan Darija, Algerian Arabic, Tunisian Arabic, Libyan Arabic, Saidi Arabic. Każdy wariant ma własne słownictwo, wymowę i kontekst kulturowy.
Inne dialekty języka Arabski
Zobacz na atlasie →Masri
Najszerzej rozumiany dialekt arabski, rozniesiony po regionie przez kino i muzykę.
Khaliji
Używany na Półwyspie Arabskim. Zachowuje cechy klasyczne obok współczesnego slangu miejskiego.
Darija
Używany w Maroku, Algierii, Tunezji i Libii. Ukształtowany przez kontakt z berberyjskim, francuskim i hiszpańskim.
Mesopotamian Arabic
Używany w Iraku oraz częściach wschodniej Syrii i południowo-zachodniego Iranu. Niesie silny wpływ aramejski i turkijski oraz dzieli się wewnętrznie na odmiany gilit (południowe) i qeltu (północne).
Arabski Sudanu, zachowujący szereg starszych cech utraconych w innych dialektach i ukształtowany długim kontaktem z nubijskim oraz innymi językami afrykańskimi.
Klaster konserwatywnych odmian arabskich w Jemenie. Często wskazywany jako zachowujący cechy bliskie arabskiemu klasycznemu, które gdzie indziej uległy zmianie.
Hijazi
Arabski zachodniej Arabii Saudyjskiej, skupiony wokół Mekki, Medyny i Dżuddy. Sytuuje się między odmianą egipską a nadżdyjską i jest szeroko rozumiany na półwyspie.
Arabski środkowej Arabii Saudyjskiej w okolicach Rijadu. Blisko spokrewniony z arabskim Zatoki, lecz z odrębnymi cechami samogłoskowymi i spółgłoskowymi zakorzenionymi w beduińskim płaskowyżu Nadżd.
Odmiana arabska o rodowodzie beduińskim, używana w Mauretanii, Saharze Zachodniej i sąsiednich częściach Sahelu. Niesie głęboki substrat berberyjski i silną ustną tradycję poetycką.
Shuwa Arabic · Baggara Arabic
Używany w Czadzie i przyległych częściach Sudanu, północno-wschodniej Nigerii i północnego Kamerunu. Główna sahelijska odmiana arabska, używana jako lingua franca daleko poza społecznościami arabskimi.
Darija · Moroccan Arabic
Maghrebski arabski Maroka, z silnym substratem berberyjskim i znacznymi zapożyczeniami z francuskiego i hiszpańskiego. Na tyle odrębny od arabskiego maszrekiego, by funkcjonować jako odrębny codzienny język.
Dziri · Darja
Maghrebski arabski Algierii. Wewnętrznie zróżnicowany między miejskimi tellsijskimi, saharyjskimi i hilalskimi wiejskimi odmianami; niesie głęboki substrat berberyjski i leksykę kontaktową z francuskiego.
Tounsi · Derja
Maghrebski arabski Tunezji. Godny uwagi ze względu na redukcje samogłoskowe, bogaty zestaw zapożyczeń z francuskiego i włoskiego oraz pisaną tradycję literacką nietypową wśród potocznych odmian arabskich.
Sulaimitian Arabic
Maghrebski arabski Libii, przejściowy między maghrebskim zachodnim a egipskim. Odmiany trypolitańska i cyrenajska różnią się zauważalnie słownictwem i fonologią.
Upper Egyptian Arabic
Arabski Górnego Egiptu, od Beni Suef na południe do Asuanu. Konserwatywny w stosunku do kairskiego egipskiego arabskiego, z zachowanymi międzyzębowymi i odrębnym wiejskim prestiżem.