Używany w Iraku oraz częściach wschodniej Syrii i południowo-zachodniego Iranu. Niesie silny wpływ aramejski i turkijski oraz dzieli się wewnętrznie na odmiany gilit (południowe) i qeltu (północne).
Maghrebski arabski Maroka, z silnym substratem berberyjskim i znacznymi zapożyczeniami z francuskiego i hiszpańskiego. Na tyle odrębny od arabskiego maszrekiego, by funkcjonować jako odrębny codzienny język.