Używany w Czadzie i przyległych częściach Sudanu, północno-wschodniej Nigerii i północnego Kamerunu. Główna sahelijska odmiana arabska, używana jako lingua franca daleko poza społecznościami arabskimi.
Używany w Iraku oraz częściach wschodniej Syrii i południowo-zachodniego Iranu. Niesie silny wpływ aramejski i turkijski oraz dzieli się wewnętrznie na odmiany gilit (południowe) i qeltu (północne).