Używany w Czadzie i przyległych częściach Sudanu, północno-wschodniej Nigerii i północnego Kamerunu. Główna sahelijska odmiana arabska, używana jako lingua franca daleko poza społecznościami arabskimi.
Maghrebski arabski Maroka, z silnym substratem berberyjskim i znacznymi zapożyczeniami z francuskiego i hiszpańskiego. Na tyle odrębny od arabskiego maszrekiego, by funkcjonować jako odrębny codzienny język.