RP · BBC English · Standard Southern British
Tradycyjny prestiżowy akcent południowej Anglii. Długo niesiony przez krajową radiofonię i szkolnictwo wyższe, lecz nie dominuje już we współczesnym codziennym brytyjskim mówieniu.
Hiberno-angielski
Znany także jako: Irish English
Angielski Irlandii, ukształtowany długim kontaktem z gaelickim irlandzkim. Wyróżniająca się gramatyka, intonacja i słownictwo odróżniają go od odmian brytyjskiej i amerykańskiej.
Chcesz aplikacji Hiberno-angielski?
Głosuj i będziemy to priorytetyzować. Dialekty z największą liczbą głosów przesuwają się na mapie. Jeden głos na email.
Najczęściej zadawane pytania
Jakim językiem jest Hiberno-angielski?
Hiberno-angielski jest dialektem języka Angielski.
Z jakim regionem związany jest Hiberno-angielski?
Hiberno-angielski należy do regionu Europe na DialectAtlas.
Czy Hiberno-angielski jest znany pod innymi nazwami?
Tak — Hiberno-angielski bywa też nazywany Irish English.
Jakie są inne dialekty języka Angielski?
Język Angielski obejmuje również Received Pronunciation, Geordie, Scottish English, General American, Southern American English, Canadian English, Australian English, Broad Australian, Cultivated Australian, Aboriginal Australian English, Indian English, Singlish, African American Vernacular English, New York English, Eastern New England English, Appalachian English, Cajun English, Chicano English, Hawaiian Pidgin, Newfoundland English. Każdy wariant ma własne słownictwo, wymowę i kontekst kulturowy.
Inne dialekty języka Angielski
Zobacz na atlasie →Tyneside English
Dialekt Newcastle i regionu Tyneside. Zachowuje szereg cech ze staroangielskiego i staronordyjskiego utraconych gdzie indziej w Anglii.
Odmiana angielskiego używana w Szkocji. Odrębna od scots (czasem traktowanego jako oddzielny język), ale silnie pod jego wpływem.
Standard American English
Szeroki akcent kojarzony z amerykańską krajową radiofonią oraz większością wewnętrznej Północy i Zachodu. Bardziej punkt odniesienia niż jedna regionalna odmiana.
Southern Drawl
Dialekty amerykańskiego Południa, charakteryzujące się Południowym przesunięciem samogłosek, zlaniem pin-pen i odrębną tradycją leksykalną.
Angielski anglojęzycznej Kanady. W większości cech bliższy General American niż angielskiemu brytyjskiemu, ale z własnym słownictwem i znanym Canadian raising.
General Australian
Główna odmiana angielskiego australijskiego, używana w skali kraju przez większość mówiących. Socjolekt General Australian, sytuujący się między biegunami Broad i Cultivated.
Strine
Najsilniej zaznaczony socjolekt angielskiego australijskiego, tradycyjnie kojarzony z wsią i outbackiem. Słynnie karykaturyzowany jako „Strine”; rozpoznawalny po dyftongicznych samogłoskach i wyraźnej nazalizacji.
Historycznie prestiżowa odmiana angielskiego australijskiego, wzorowana na brytyjskiej Received Pronunciation. Niegdyś dominująca w mediach i sądownictwie; dziś rzadka w codziennej mowie.
AAE
Wyraźnie odrębna odmiana angielskiego australijskiego, szeroko używana w społecznościach Aborygenów. Wykazuje wpływ substratowy wielu języków aborygeńskich i tworzy kontinuum z kriolem na północy Australii.
Pluricentryczna odmiana angielskiego używana w całych Indiach. Ukształtowana długim kontaktem z hindi i innymi językami indyjskimi, z własną wymową, gramatyką i normami leksykalnymi.
Singapore Colloquial English
Potoczny angielski Singapuru, mieszający angielski z cechami gramatycznymi i słownictwem zaczerpniętymi z hokkien, malajskiego, kantońskiego i tamilskiego.
AAVE · Black English · Ebonics
Szeroko używana odmiana angielskiego ze spójnym systemem gramatycznym, w tym aspektowym habitualnym „be” i kopulą zerową. Używana w społeczności Afroamerykanów w całych Stanach Zjednoczonych.
NYC English · New Yorkese
Angielski Nowego Jorku i okolic. Naznaczony słynnym podziałem napiętość-luźność short-a, podniesionym /ɔ/ i (historycznie) bezrhotycznością.
Boston English
Tradycyjny angielski Bostonu i wschodniej Nowej Anglii. Bezrhotyczny w mowie konserwatywnej, z zlaniem cot-caught i słynnym bostońskim szerokim short-a.
Angielski gór Appalachów w Wirginii Zachodniej, Kentucky, Tennessee i zachodniej Karolinie Północnej. Zachowuje kilka archaicznych szkocko-irlandzkich cech utraconych w innych odmianach amerykańskich.
Angielski społeczności kajuńskich z południowej Luizjany, wywodzący się z pokoleń francusko-angielskiego dwujęzyczności. Wyróżnia się intonacją, realizacjami samogłoskowymi i zapożyczeniami z francuskiego kajuńskiego.
Mexican-American English
Rodzima odmiana angielskiego używana w meksykańsko-amerykańskich społecznościach południowo-zachodnich USA, zwłaszcza w Los Angeles. Mimo nazwy większość użytkowników to jednojęzyczni anglofoni.
Hawaii Creole English · Pidgin
Kreolski oparty na angielskim, który powstał na plantacjach Hawajów pod koniec XIX wieku. Dziś rodzimy dla znacznej części urodzonej na Hawajach populacji, z wpływami hawajskiego, portugalskiego, kantońskiego i japońskiego.
Newfie English
Najbardziej odrębna odmiana angielskiego kanadyjskiego, wywodząca się od osadników z West Country i hiberno-angielskich z XVII–XVIII wieku. Silnie odbiega od angielskiego kontynentalnej Kanady w samogłoskach i gramatyce.