Pekingese · Standard Mandarin (basis)
Pekińska odmiana mandaryńskiego i fonologiczna podstawa standardowego chińskiego (Pǔtōnghuà). Wyróżnia się wyraźnym erhua i przyciętymi końcami sylab.
Znany także jako: Dōngběi Huà
Mandaryński trzech północno-wschodnich prowincji Chin w okolicach Shenyangu i Harbinu. Bliski standardowemu mandaryńskiemu, lecz z odrębną intonacją i bogatym slangiem.
Głosuj i będziemy to priorytetyzować. Dialekty z największą liczbą głosów przesuwają się na mapie. Jeden głos na email.
Mandaryński północno-wschodni jest dialektem języka Mandaryński.
Mandaryński północno-wschodni należy do regionu East Asia na DialectAtlas.
Tak — Mandaryński północno-wschodni bywa też nazywany Dōngběi Huà.
Język Mandaryński obejmuje również Beijing Mandarin, Sichuanese Mandarin, Yunnan Mandarin, Taiwanese Mandarin. Każdy wariant ma własne słownictwo, wymowę i kontekst kulturowy.
Pekingese · Standard Mandarin (basis)
Pekińska odmiana mandaryńskiego i fonologiczna podstawa standardowego chińskiego (Pǔtōnghuà). Wyróżnia się wyraźnym erhua i przyciętymi końcami sylab.
Sìchuānhuà
Południowo-zachodnia odmiana mandaryńskiego używana w Syczuanie i Chongqing. Wyraźnie rozbieżna w tonach i słownictwie, dla użytkowników standardu często tylko częściowo zrozumiała.
Yúnnánhuà
Południowo-zachodni mandaryński prowincji Junnan. Niesie silny wpływ kontaktowy sąsiednich języków tybeto-birmańskich i tai-kadai.
Guóyǔ · ROC Standard Mandarin
Standard mandaryński Tajwanu. Odbiega od kontynentalnego Pǔtōnghuà w wymowie, leksyce i tonach, ze znacznym wpływem hokkien tajwańskiego.