Bosnisch (Bosnisch) en Montenegrijns (Montenegrijns) zijn twee van de vier nationale standaarden van de Štokavisch-Zuid-Slavische taal die doorgaans BCMS wordt genoemd (Bosnisch–Kroatisch–Montenegrijns–Servisch). De alledaagse spraak is grotendeels wederzijds verstaanbaar; de standaarden verschillen in spelling, lexicale voorkeuren en officiële status.
Bosanski
De op Sarajevo gebaseerde standaard van het Bosnisch. Een op het Štokavisch gebaseerde BKMS-standaard, gekenmerkt door het behoud van Turkse, Arabische en Perzische leenwoorden uit de Ottomaanse heerschappij en het gebruik van zowel het Latijnse als het cyrillische schrift.
Crnogorski
De meest recent gecodificeerde nationale BKMS-standaard, in 2007 in Montenegro officieel verklaard. Onderscheiden van het Servisch door de erkenning van twee aanvullende, voor het Montenegrijns specifieke letters en een aantal lexicale voorkeuren.
Open Bosnisch en Montenegrijns afzonderlijk, of lees over de overige BCMS-standaarden.