Pakistan

Northern Pashto

także: Yusufzai Pashto, Peshawari Pashto

Pasztu prowincji Chajber Pasztunchwa w Pakistanie i części wschodniego Afganistanu. Literacka podstawa pasztu pakistańskiego, z charakterystyczną realizacją historycznej spółgłoski retrofleksyjnej jako /ʃ/.

Eastern Balochi

także: Pakistani Balochi

Beludzki pakistańskiego Beludżystanu, skupiony wokół Quetty. Największa odmiana beludzka pod względem liczby użytkowników i podstawa większości emisji radiowej i wydawniczej w języku beludzkim.

Wakhi

także: Wakhi Pamir

Pamirsko-irański język używany na całej długości Korytarza Wachańskiego, gdzie spotykają się Afganistan, Tadżykistan, Pakistan i Chiny. Jeden z najbardziej archaicznych języków irańskich, zachowujący cechy staroirańskie utracone wszędzie indziej.

Majhi Punjabi

także: Standard Punjabi

Odmiana majhi środkowego Pendżabu po obu stronach granicy indyjsko-pakistańskiej. Podstawa literackiego standardu zarówno indyjskiego pendżabskiego w piśmie gurmukhi, jak i pakistańskiego pendżabskiego w piśmie shahmukhi.

Lahnda

także: Western Punjabi, Saraiki cluster

Klaster zachodniopendżabskiego Pakistanu, w tym saraiki i hindko. Często klasyfikowany jako odrębna grupa językowa, a nie dialekt pendżabskiego.

Urdu

Hindustański narodowy język Pakistanu i jeden z konstytucyjnych języków Indii. Językowo ten sam mówiony język co standardowe hindi, odróżniający się pismem persko-arabskim i persko-arabskim rejestrem literackim.

Sindhi

Indo-aryjski język prowincji Sindh w Pakistanie, ze znacznymi społecznościami w Indiach po Podziale. Około 25 milionów użytkowników; zapisywany zarówno pismem persko-arabskim, jak i dewanagari.

Kashmiri

także: Koshur

Dardyjski indo-aryjski język doliny Kaszmiru, tradycyjnie zapisywany pismem persko-arabskim (Naskh), ale także dewanagari i dziedzictwym pismem sharada.

Burushaski

Izolat językowy używany w dolinach Hunza, Yasin i Nagar w Gilgicie-Baltistanie w północnym Pakistanie. Około 100 000 użytkowników; najczęściej używany izolat językowy Azji.