Używany w Czadzie i przyległych częściach Sudanu, północno-wschodniej Nigerii i północnego Kamerunu. Główna sahelijska odmiana arabska, używana jako lingua franca daleko poza społecznościami arabskimi.
Arabski Sudanu, zachowujący szereg starszych cech utraconych w innych dialektach i ukształtowany długim kontaktem z nubijskim oraz innymi językami afrykańskimi.